Jammer

31 jul

Helaas zijn we deze zomer nog niet met de camper weg geweest. Het is al sinds half Mei erg warm en er zijn veel bosbranden. Toen het eind Juni over de 40c was heeft Rob veel gewerkt omdat de airconditioning schijnbaar niet is gemaakt voor temperaturen boven de 40c. Voor bejaarden is het niet goed wanneer het zo warm is, voor ons trouwens ook niet fijn. De laatste weken is het beter, tussen de 25 en 35 en de airconditioning kan het op Rob zijn werk nu wel bijhouden. We keken er echt naar uit om dit weekend 30 July – 2 August weg te gaan omdat het op Maandag een nationale feestdag is en we een extra dag vrij zijn.

Rob vond de camper nogal moeilijk sturen en had een afspraak gemaakt om dat te laten nakijken. De afspraak was eerst op 21 Juli en gepland, ruim voor dat we weg zouden gaan. Omdat ze het erg druk hadden belden ze om het te verzetten naar 28 Juli. Ten eerste hou ik er niet van om net voor je weg gaat iets te laten maken en ten tweede is het vaak dat wanneer je aan een oudere auto of in dit geval Camper gaat sleutelen er altijd meer komt. Afijn op 29 Juli zouden we de camper ophalen maar er werd ons vertelt dat er nog meer gedaan moest worden. De voor remmen waren vervangen maar de leiding tussen de voor en achter remmen moest ook vervangen worden. Prima, wij nemen geen risico maar wij vertrekken wel op 30 Juli om 14:00 is dat een probleem? Nee geen probleem maar je raad het al het werd 16:00 voor we daar vertrokken en een $$$$ rekening. De camping die we hadden geboekt is 5 uur rijden en we wilden graag voor het donker er zijn. Uiteindelijk om 17:15 thuis vertrokken.

We hadden besloten om eerst te tanken maar op weg naar het benzine station stotterde de camper al een paar keer. Dat gebeurde ook nadat we weer optrokken na gestopt te zijn voor een overstekende beer. Nou is dit niet iets waar je blij van word als je nog 5 uur moet rijden. Na het tanken rijden we weg en camper valt compleet stil midden op de parkeerplaats. Ik ben lid van BCAA en dus om 18:00 na nog een paar mislukte start pogingen gebeld om hulp. Het zou 45 minuten duren voordat er iemand zou zijn. Omdat het waarschijnlijk wegslepen zou worden ben ik maar mensen bij het benzine station aan gaan klampen of Rob mee kon rijden naar huis. Als hij de auto zou halen dan konden we samen weer naar huis. Om 19:00 kwam de sleepwagen want wat blijkt de “wegenwacht” doet alleen simpele dingen en als het lastiger word slepen ze je naar de dichtstbijzijnde garage.

Ik was redelijk verbaasd over het feit dat ik in no time iemand had die Rob naar huis zou brengen. De eerste woonden bij ons in de straat maar had allemaal spullen in de truck en dus geen plaats voor een extra passagier. De tweede was op vakantie en niet van hier. De derde woonde niet bij ons in de buurt maar was ok om Rob naar huis te rijden mocht ik niemand vinden. De vierde woonde ook niet in de buurt. Op dat moment dacht ik dan maar even wachten op nieuwe mensen die aan komen rijden bij het benzinestation. Ineens was dat niet nodig want de eerste kwamen me vertellen dat ze alle spullen achterin de truck zouden leggen en dan kon Rob mee. Super aardig stel die 18 km in onze straat wonen, iedereen heeft een huisnummer maar we zeggen ook altijd wij wonen op 8.5 km. Onze straat is in totaal 26 km lang. Denk dat het gewoonte is in Canada als je achteraf woont want dat was bij onze vorige woning ook.

Om 19:00 kwam de sleep wagen. Gelukkig want ondertussen zat ik flink te zweten en Bella had het ook niet breed. Ook deze man was erg aardig maar toen hij allemaal technische vragen ging stellen was ik blij dat Rob aan kwam rijden. Taken gelijk verdeeld, Rob kan jij met de camper dealen en dan haal ik de koelkast, diepvries en andere waardevolle spullen uit de camper en natuurlijk niet te vergeten de hond. Rob werd gevraagd om nog een keer te starten en wat denk je, slaat hij aan. We nemen geen risico en parkeren hem op het parkeerplaats en gaan er morgen mee naar een garage. De goeie man heeft ons een lijst met garage namen gegeven dus dat was wel handig.

Volgende ochtend naar de parkeerplaats gereden waar de camper stond en Rob even gekeken naar het brandstof filter mocht hij het zelf moeten doen. Omdat we op een zandweg wonen en die erg hobbelig is dacht Rob dat er waarschijnlijk vuil van de benzinetank het filter verstopte en dat het door het trillen was gekomen. Daarna naar verschillende garages in Williams Lake gereden maar 4 waren er gesloten en de twee andere die open waren konden ons niet helpen. Dus maar brandstof filter en luchtfilter gekocht omdat Rob denkt dat het filter verstopt is.

Uiteindelijk heeft hij het brandstof filter vervangen op de parkeerplaats en thuis het luchtfilter. Rond 11 uur was alles geregeld maar toen besloten om niet weg te gaan omdat we er laat in de middag zouden zijn en dan eigenlijk maar 1 dag namelijk de Zondag zouden hebben om te genieten van de camping en omgeving. Jammer, volgende keer beter zullen we maar zeggen.

Training

11 jun

Op 3 Mei ben ik begonnen bij mijn nieuwe baan en dat betekend ook dat ik een opleiding bij de bank moest doen voordat ik kan gaan werken als cliënt advisor. Het was een cursus van 6 weken en je dag bestaat uit online cursussen, werken aan de balie en e-classes. Ik voelde me net een student. We (ik en een jongedame zijn op dezelfde dag bij hetzelfde filiaal met de opleiding begonnen) kregen een overzicht met e-classes en cursussen die we online moeten volgen. De online klassen zijn verspreid dus elke week een paar en online cursussen ook elke week een aantal uren. Eerste twee weken nog niet aan de balie maar daarna elke dag een paar uur meekijken. De dagen zitten vol maar ik vind het geweldig dat er zoveel tijd gespendeerd word om je goed op te leiden en tegelijkertijd de waarden van het bedrijf mee te geven. Om een idee te geven hoeveel nieuwe mensen tegelijk met mij zijn begonnen, onze e-class had gemiddeld 50 studenten verspreid over heel Canada.

Na zes weken voelt het goed en ben ik blij dat ik van baan verandert ben. In het kantoor waar ik zat kon ik vaak de dames aan de balie horen schateren. Mijn manager is duidelijk en behulpzaam wat het allemaal wat makkelijker maakt.

Al verschillende leuke dingen meegemaakt en met één van de collega’s klinkt het erg goed.

Afgelopen week 7 tot en met 11 Juni was het employee appreciation week.

Op Maandag 7 Juni kregen alle medewerkers bloemen op hun bureau en een Starbucks giftcard. Bloemen zijn altijd een schot in de roos toch, en we zeggen niet voor niets zeg het met bloemen.

Dinsdag 8 Juni deden we tussen 9 en 9:30 een spelletje Kahoot en waren er donuts en muffins. Kahoot is een leuk spel wat je zelf online in elkaar kunt zetten. Onze manager had aan iedereen gevraagd of ze iets een grappig s of bijzonder over jezelf naar haar wilden mailen. Uit de e-mails had ze 17 vragen samen gesteld. De projector werd opgezet en de vragen gesteld aan iedereen die er was. Je kon op je telefoon via een app het antwoord geven en de stand werd automatisch bij gehouden. Super leuke feiten en er werd ook gezegd wat we te weten komen over medewerkers tijdens Kahoot blijft binnen het kantoor :). Ik ken mijn collega’s duidelijk genoeg nog niet zo goed want ik was zeker niet #1.

Woensdag 9 Juni deden we tussen 9 en 9:30 een spelletje charades. Die dag was er een lekkere chai tea voor mij en voor iedereen hun favoriete koffie of thee. Voor het spelletje had ik het woordje limbo. Nou ze zeggen wel eens how low can you go maar voor mij was dat niet low 🙂 maar mijn team leden raden het binnen enkele seconden dus het maakte niet uit. Een medewerker was super fanatiek en toen haar team gewonnen had vroeg ze wat is de prijs, het antwoord van de manager was bragging rights for the rest of the day.

Donderdag 19 Juni hadden we een webex meeting met de president van 0830-0930, hij liet duidelijk horen dat we goed bezig zijn en had ook nog wat andere info die hij wilden delen. Deze maand is het Indigenous month en Pride Month dus werd dat ook besproken. Aan het einde van de meeting was er een verrassing , wij hadden hoge verwachtingen maar het was een promotie film over het feit dat niet alle helden een cape dragen. Natuurlijk ook wat lekkers te snacken, koekjes en vers fruit.

Vrijdag was er pizza voor lunch en dat is natuurlijk wel erg lekker als je geen lunch mee hoeft te nemen. Voor het eerst taco pizza op en het was zeker niet verkeerd.

Vanaf volgende week fulltime aan de balie en dat zal wel even wennen zijn. We hebben de afgelopen weken wel veel theorie gekregen maar de praktijk is toch anders. O ja en voordat jullie denken kunnen jullie al die gekkigheid onder werktijd doen, we openen om 9:30 en beginnen om 08:30.

De eerste 6 weken zijn voorbij gevlogen en dat vind ik al een goed teken.

Vernon hospital

8 mei

Nierstenen deel 3 en laatste deel. Omdat de dokter in Vancouver de stent niet wilde verwijderen nadat de uroloog de niersteen had vergruisd, moest Rob een afspraak maken in Vernon. Zodra we terug waren van Vancouver (5 April) heeft Rob gebeld met Vernon en “spoed” afspraak werd gemaakt op 6 mei. Alles prima maar omdat ik op 3 mei mijn nieuwe baan en training begon wilde ik liever niet vrij vragen. Toen ik op Zaterdag 17 April moest werken (normaal werk ik niet op zaterdag) en tijdens mijn lunch met collega (invalkracht) aan het babbelen was zei ze ik vind Road trips leuk en ben vrij op die dag. Dat was de oplossing. Gelukkig, chauffeur geregeld en ik was er maar wat blij mee dat ze die dag vrij was.

Op 5 mei kreeg Rob een telefoontje hoe laat hij zich de volgende dag bij het ziekenhuis moest melden. Het was om 11:45 dus dat was mooi want het is 4 1/5 uur rijden en dan konden ze ’s morgens vertrekken ipv de avond daarvoor. Nadat collega Rob af had gezet bij het ziekenhuis zou ze met vrienden gaan lunchen en Rob zou haar sms sturen wanneer hij klaar was. Rob was er te vroeg en stond om 12:15 al weer buiten. Om 17:15 was hij weer thuis en alles was goed gegaan en hij heeft nu geen pijn meer. Vermoeiend dagje voor zowel hem en diegene die terug reed maar blij dat het achter de rug is.

Laatste week Cariboo Place

2 mei

Als je een onderdeel bent geweest van de start en opbouw van een bedrijf dan heb je natuurlijk gemende gevoelens wanneer het de laatste week op het werk is.

Een overzicht hoe het allemaal begon:

Op drie Februari 2019 begon ik met een 3 daagse training in Salmon Arm, bij een bejaardenhuis van hetzelfde bedrijf als de dependance in Williams Lake. Drie nachten in een hotel ( jammer genoeg niet waar ik had gewerkt) doorgebracht en de avonden met vrienden van Salmon Arm gegeten en bijgekletst. Daarna mijn tijd vanaf Februari tot de opening door gebracht in Williams Lake hotel conferentie kamers met een laptop, dozen met files en een printer. Ik en mijn collega waren diegene die het toekomstige personeel sollicitatie formulieren en HR documenten gaven en ze verwerkten in samenwerking met de salaris administratie en HR. Toen het gebouw klaar was hebben alle werknemers zusters, verzorgende, huishouding, keuken personeel, administratie en management het gebouw schoon gemaakt en het was geweldig om iedereen te zien samenwerken. Op 1 april 2019 ging het gebouw open en kwamen de eerste bewoners. Langzaam aan kwam er meer personeel en bewoners. Op dit moment zijn er 54 bewoners ( totaal 72 kamers) en 85 werknemers. Nog niet alle kamers zijn bezet vanwege het tekort aan verzorgende en zusters. Mijn baan de afgelopen twee jaar was ondersteuning bieden aan de manager en gedeelte HR. Het inroosteren van al het personeel (alle afdelingen) en de salarisadministratie via Avanti computerprogramma. Althans dat waren de hoofdtaken daarbij nog wat andere dingen die bij de receptie horen zoals telefoon aannemen, gasten te woord staan etc. Kortom nooit een moment van verveling :). De dagen vlogen voorbij en omdat ik nog nooit een een bejaardenhuis had gewerkt had ik er geen idee van dat het personeel zo vaak wisselt en er dus veel papierwerk bij komt kijken. Gedurende de twee jaar leer je de collega’s beter kennen en ieder heeft zijn verhaal en persoonlijkheid en dat is wat ik wel heel leuk vond, mensen te zien groeien in hun positie of zelfs switchen naar een andere baan binnen het bejaardenhuis.

De laatste week

Op 27 April had ik een verrassing op mijn bureau van mijn collega. De kok had een mooie vaas gegeven en een leuke kaartje. Dat noem ik nog eens een goed begin van de dag.

Dan op 28 April was het een soort van secretaresse dag dus verwend met cake, brief van de president van het bedrijf en bloemen. Dat was de eerste keer dat ik bloemen via een doos per post ontving. Vind dingen die voor het eerst gebeuren altijd speciaal.

Op 29 April kwam een collega die ziek thuis is met een voet blessure langs en zei dat ze even iets moest afgeven. Bleek dat ze de kantine versierd had met ballonnen en een lekker Subway broodje voor mij en alle collega’s had weggezet. Deze dame werkt als verzorgende en vraagt elke rotatie 1 dag vrij. Rotatie voor de meeste is 4 dagen werken en twee dagen vrij, omdat ze wat ouder is zijn vier dagen teveel en probeer ik natuurlijk om voor vervanging te zorgen zodat ze kan blijven werken. Dit is nog maar 1 personeelslid maar er zijn er velen die allemaal geweldig zijn.

Mijn laatste dag, 30 april heb ik iedereen verwend om te bedanken voor de fijne samenwerking. Gevraagd om wanneer ze tijd hadden langs de balie te komen en daar konden ze kiezen tussen verschillende dingen, badzout, lippenbalsem, zeep lotion, lip scrub, essential oil roller. Op deze manier kon ik iedereen persoonlijk bedanken. In plaats van op koeken te trakteren had ik een grote mand met fruit in de kantine gezet zodat iedereen kon pakken wat hij wilde.

Om 16:30 gedag gezegd zoals elke andere dag maar collega’s die ik op dat moment tegen kwam ook het beste gewenst voor de toekomst. Helaas heb ik ondanks mijn drie weken opzegtermijn geen opvolger kunnen inwerken omdat er nog geen opvolger was gevonden.

Door deze baan heb ik zoveel respect voor verzorgende en zusters gekregen dus hierbij hats off to you and I applaud you for all you do. Niet alle helden dragen een cape sommige dragen een verpleeguniform.

RBC

18 apr

Al een tijdje liep ik rond met de gedachten om van baan te veranderen. Dus op verschillende banen gesolliciteerd en in Maart bij drie bedrijven op gesprek geweest. Ik ben niet bijgelovig maar bij het derde gesprek klikten het voor mij gevoel wel.

Op 18 maart was de eerste uitnodiging voor een sollicitatie gesprek bij RBC of wel the Royal Bank of Canada bank en mijn voorkeur was per telefoon. Die dag moest ik werken en een telefonisch interview kon ik tijdens mijn pauze doen. Op dat moment de te verwachten bank vragen beantwoord en ik had ook wel wat vragen. Daarna wachten of ik voor een tweede gesprek mocht komen en dan zou de voorkeur wel uit gaan naar face to face. Op 29 maart persoonlijk gesprek bij het bank filiaal en de manager klonk aardig over de telefoon en ook deze keer was het ook weer een prettig gesprek. Op 31 maart had ik een voicemail om RBC te bellen en de manager vroeg of ik nog steeds geïnteresseerd was, natuurlijk ben ik dat en heb het aanbod dus geaccepteerd.

Toch wel even slikken want met een nieuwe baan moet je alles weer leren en ik ben nu helemaal bekend met al mijn administratieve taken bij het bejaardenhuis. Maar natuurlijk ben ik altijd in voor een uitdaging dus we gaan er voor. Op dat moment nog niks gezegd tegen de werkgever, eerst moeten mijn referenties gecheckt worden en een verklaring van goed gedrag van de RCMP opgevraagd worden. Op 11 april krijg ik de email dat ik mijn ontslag kan indienen want alles is ok. Per email mijn ontslag ingediend bij HR en cc naar mijn directe manager. Ik hoor jullie al denken dat is wel onpersoonlijk en ik ben me daar ook wel bewust van geweest. Er waren verschillende redenen waarom ik dit zo heb gedaan en één was de scherpe kantjes eraf halen voor ik op 12 april weer op het werk zou zijn. Het was op 12 april niet makkelijk om mijn collega’s te informeren want ik vind ze allemaal geweldig. Mijn baas had het niet zien aankomen maar verder werden er niet veel woorden aan vuil gemaakt. Natuurlijk heb ik hem gelijk verzekert dat ik de laatste drie weken mijn werk zal doen net als ik de laatste twee jaar heb gedaan. Op die dag ook het telefoontje gemist van HR om een exit interview te doen en dus hadden ze het per email gestuurd. Dezelfde avond het ingevulde exit interview per email weer naar HR verzonden. Het is natuurlijk wel ironie dat ik op de dag dat ik mijn ontslag nam mijn certificaat kreeg voor twee jaar werken bij de zaak. Wie had dat gedacht dat ik na 9 jaar in Canada weer bij een bank zou gaan werken, ik heb er zin in, de komende weken kunnen wat mij betreft niet snel genoeg gaan. Heb ook al mijn welkom email ontvangen en is onze rekening al verandert naar personeels voorwaarden.

Vancouver General Hospital

7 apr

Rob was al een tijdje aan het wachten op een telefoontje van het ziekenhuis in Vancouver om zijn niersteen te laten vergruizen. Toen we op 31 december wisten dat hij deze route zouden nemen dacht Rob dat het binnen twee weken zou gebeuren. Omdat hij op 4 Januari blood, ecg en andere dingen moest regelen. Na een paar maanden wachten heeft hij toch maar zelf actie ondernomen en een afspraak met de huisarts gemaakt. Zij heeft gelijk contact opgenomen met de uroloog in Vernon en toen ging het snel. De volgende dag belden Vernon dat ze Vancouver hadden gebeld en dezelfde dag belden Vancouver om afspraak te maken. De secretaresse bood ook haar excuses aan omdat ze Rob op de verkeerde non Emergency lijst hadden gezet was hij nog niet gebeld. Afijn 1 April was de datum en dat gaf ons gelukkig tijd om opvang voor de hond te regelen en het verblijf in Vancouver.

Gelukkig kennen we een lieve dame in Vancouver die we graag bezoeken en die het ook leuk vind dat we komen dus dat was zo geregeld. Deze keer niet ’s nachts vertrekken maar lekker bij daglicht rijden. Op 31 maart vroeg in de ochtend weg, onderweg de hond weggebracht en daarna richting Vancouver. Het was zo mooi onderweg en ook nog eens goed weer en dan is een trip van 6 uur genieten.

Woensdag na aankomst niet veel gedaan, lekker bijgekletst en dat was het wel. Rob moest ook een laxeermiddel nemen om 17:00 en dan wil je niet ver van een toilet zijn :).Op Donderdag ben ik ’s morgens even met Greti een paar badkamer winkels gaan bezoeken omdat ik nog een kastje met wastafel nodig had voor de badkamer. De winkels in Vancouver zijn zeker anders dan in Williams Lake ( cowboy country), een goudkleurig bad gezien, open artistieke kraan en toiletbril die automatisch opent wanneer je in de buurt komt. Geloof het of niet maar voor mij was dit een leuk uitje tijdens deze Corona tijd. Daarna naar huis om Rob op te halen en weg te brengen. Hij moest zich om 13:00 melden. Gelukkig wist onze vriendin waar het was en ook waar we konden parkeren. Ingreep is meegevallen en Rob was om 15:45 klaar. Nu wachten tot het gruis eruit komt. Jammer genoeg hebben ze niet gelijk de stent verwijderd. Uroloog zei dat hij hem niet had geplaatst en dus niet ging verwijderen, ik zeg lulkoek maar ja . Voordat we naar huis reden even koffie en wat te eten gekocht in het ziekenhuis want Rob had 24 uur niks gegeten. Daarna naar huis en genieten van de vogels in de tuin en verder rustig aan doen. Vrijdag ochtend home depot bezocht en daar het badkamerkastje gekocht want ik kon niks vinden bij de badkamerzaken. Zaterdag naar Hudson Bay voor wat nette werk kleding en tot mijn verbazing bijna geen auto’s in parkeergarage en in de winkel geen kip te bekennen. Om Rob toch ook nog iets leuks te laten doen zijn we voor hem naar een gereedschap winkel gereden en heeft hij, hoe kan het ook anders ook gereedschap gekocht. Ik ben ’s middags met Greti naar een hal gereden waar ze haar COVID vaccin kreeg. Ik heb in de auto op haar gewacht en heb nog nooit zo’n drukte gezien. Zondag morgen na het ontbijt weer naar huis. Ook op zondag schitterend weer en super genoten van de rit. Alleen jammer dat je van lente weer naar winter gaat. In Vancouver waren de tulpen in bloei en al de roze bloesem in bloei wat heel bijzonder is om zo veel straten gevuld met roze bomen te zien. alle goede dingen komen in drie dus nu wachten op Vernon om stent te verwijderen en dan maar hopen dat de stenen er de komende dagen/ weken eruit komen.