Training

11 jun

Op 3 Mei ben ik begonnen bij mijn nieuwe baan en dat betekend ook dat ik een opleiding bij de bank moest doen voordat ik kan gaan werken als cliënt advisor. Het was een cursus van 6 weken en je dag bestaat uit online cursussen, werken aan de balie en e-classes. Ik voelde me net een student. We (ik en een jongedame zijn op dezelfde dag bij hetzelfde filiaal met de opleiding begonnen) kregen een overzicht met e-classes en cursussen die we online moeten volgen. De online klassen zijn verspreid dus elke week een paar en online cursussen ook elke week een aantal uren. Eerste twee weken nog niet aan de balie maar daarna elke dag een paar uur meekijken. De dagen zitten vol maar ik vind het geweldig dat er zoveel tijd gespendeerd word om je goed op te leiden en tegelijkertijd de waarden van het bedrijf mee te geven. Om een idee te geven hoeveel nieuwe mensen tegelijk met mij zijn begonnen, onze e-class had gemiddeld 50 studenten verspreid over heel Canada.

Na zes weken voelt het goed en ben ik blij dat ik van baan verandert ben. In het kantoor waar ik zat kon ik vaak de dames aan de balie horen schateren. Mijn manager is duidelijk en behulpzaam wat het allemaal wat makkelijker maakt.

Al verschillende leuke dingen meegemaakt en met één van de collega’s klinkt het erg goed.

Afgelopen week 7 tot en met 11 Juni was het employee appreciation week.

Op Maandag 7 Juni kregen alle medewerkers bloemen op hun bureau en een Starbucks giftcard. Bloemen zijn altijd een schot in de roos toch, en we zeggen niet voor niets zeg het met bloemen.

Dinsdag 8 Juni deden we tussen 9 en 9:30 een spelletje Kahoot en waren er donuts en muffins. Kahoot is een leuk spel wat je zelf online in elkaar kunt zetten. Onze manager had aan iedereen gevraagd of ze iets een grappig s of bijzonder over jezelf naar haar wilden mailen. Uit de e-mails had ze 17 vragen samen gesteld. De projector werd opgezet en de vragen gesteld aan iedereen die er was. Je kon op je telefoon via een app het antwoord geven en de stand werd automatisch bij gehouden. Super leuke feiten en er werd ook gezegd wat we te weten komen over medewerkers tijdens Kahoot blijft binnen het kantoor :). Ik ken mijn collega’s duidelijk genoeg nog niet zo goed want ik was zeker niet #1.

Woensdag 9 Juni deden we tussen 9 en 9:30 een spelletje charades. Die dag was er een lekkere chai tea voor mij en voor iedereen hun favoriete koffie of thee. Voor het spelletje had ik het woordje limbo. Nou ze zeggen wel eens how low can you go maar voor mij was dat niet low 🙂 maar mijn team leden raden het binnen enkele seconden dus het maakte niet uit. Een medewerker was super fanatiek en toen haar team gewonnen had vroeg ze wat is de prijs, het antwoord van de manager was bragging rights for the rest of the day.

Donderdag 19 Juni hadden we een webex meeting met de president van 0830-0930, hij liet duidelijk horen dat we goed bezig zijn en had ook nog wat andere info die hij wilden delen. Deze maand is het Indigenous month en Pride Month dus werd dat ook besproken. Aan het einde van de meeting was er een verrassing , wij hadden hoge verwachtingen maar het was een promotie film over het feit dat niet alle helden een cape dragen. Natuurlijk ook wat lekkers te snacken, koekjes en vers fruit.

Vrijdag was er pizza voor lunch en dat is natuurlijk wel erg lekker als je geen lunch mee hoeft te nemen. Voor het eerst taco pizza op en het was zeker niet verkeerd.

Vanaf volgende week fulltime aan de balie en dat zal wel even wennen zijn. We hebben de afgelopen weken wel veel theorie gekregen maar de praktijk is toch anders. O ja en voordat jullie denken kunnen jullie al die gekkigheid onder werktijd doen, we openen om 9:30 en beginnen om 08:30.

De eerste 6 weken zijn voorbij gevlogen en dat vind ik al een goed teken.

Vernon hospital

8 mei

Nierstenen deel 3 en laatste deel. Omdat de dokter in Vancouver de stent niet wilde verwijderen nadat de uroloog de niersteen had vergruisd, moest Rob een afspraak maken in Vernon. Zodra we terug waren van Vancouver (5 April) heeft Rob gebeld met Vernon en “spoed” afspraak werd gemaakt op 6 mei. Alles prima maar omdat ik op 3 mei mijn nieuwe baan en training begon wilde ik liever niet vrij vragen. Toen ik op Zaterdag 17 April moest werken (normaal werk ik niet op zaterdag) en tijdens mijn lunch met collega (invalkracht) aan het babbelen was zei ze ik vind Road trips leuk en ben vrij op die dag. Dat was de oplossing. Gelukkig, chauffeur geregeld en ik was er maar wat blij mee dat ze die dag vrij was.

Op 5 mei kreeg Rob een telefoontje hoe laat hij zich de volgende dag bij het ziekenhuis moest melden. Het was om 11:45 dus dat was mooi want het is 4 1/5 uur rijden en dan konden ze ’s morgens vertrekken ipv de avond daarvoor. Nadat collega Rob af had gezet bij het ziekenhuis zou ze met vrienden gaan lunchen en Rob zou haar sms sturen wanneer hij klaar was. Rob was er te vroeg en stond om 12:15 al weer buiten. Om 17:15 was hij weer thuis en alles was goed gegaan en hij heeft nu geen pijn meer. Vermoeiend dagje voor zowel hem en diegene die terug reed maar blij dat het achter de rug is.

Laatste week Cariboo Place

2 mei

Als je een onderdeel bent geweest van de start en opbouw van een bedrijf dan heb je natuurlijk gemende gevoelens wanneer het de laatste week op het werk is.

Een overzicht hoe het allemaal begon:

Op drie Februari 2019 begon ik met een 3 daagse training in Salmon Arm, bij een bejaardenhuis van hetzelfde bedrijf als de dependance in Williams Lake. Drie nachten in een hotel ( jammer genoeg niet waar ik had gewerkt) doorgebracht en de avonden met vrienden van Salmon Arm gegeten en bijgekletst. Daarna mijn tijd vanaf Februari tot de opening door gebracht in Williams Lake hotel conferentie kamers met een laptop, dozen met files en een printer. Ik en mijn collega waren diegene die het toekomstige personeel sollicitatie formulieren en HR documenten gaven en ze verwerkten in samenwerking met de salaris administratie en HR. Toen het gebouw klaar was hebben alle werknemers zusters, verzorgende, huishouding, keuken personeel, administratie en management het gebouw schoon gemaakt en het was geweldig om iedereen te zien samenwerken. Op 1 april 2019 ging het gebouw open en kwamen de eerste bewoners. Langzaam aan kwam er meer personeel en bewoners. Op dit moment zijn er 54 bewoners ( totaal 72 kamers) en 85 werknemers. Nog niet alle kamers zijn bezet vanwege het tekort aan verzorgende en zusters. Mijn baan de afgelopen twee jaar was ondersteuning bieden aan de manager en gedeelte HR. Het inroosteren van al het personeel (alle afdelingen) en de salarisadministratie via Avanti computerprogramma. Althans dat waren de hoofdtaken daarbij nog wat andere dingen die bij de receptie horen zoals telefoon aannemen, gasten te woord staan etc. Kortom nooit een moment van verveling :). De dagen vlogen voorbij en omdat ik nog nooit een een bejaardenhuis had gewerkt had ik er geen idee van dat het personeel zo vaak wisselt en er dus veel papierwerk bij komt kijken. Gedurende de twee jaar leer je de collega’s beter kennen en ieder heeft zijn verhaal en persoonlijkheid en dat is wat ik wel heel leuk vond, mensen te zien groeien in hun positie of zelfs switchen naar een andere baan binnen het bejaardenhuis.

De laatste week

Op 27 April had ik een verrassing op mijn bureau van mijn collega. De kok had een mooie vaas gegeven en een leuke kaartje. Dat noem ik nog eens een goed begin van de dag.

Dan op 28 April was het een soort van secretaresse dag dus verwend met cake, brief van de president van het bedrijf en bloemen. Dat was de eerste keer dat ik bloemen via een doos per post ontving. Vind dingen die voor het eerst gebeuren altijd speciaal.

Op 29 April kwam een collega die ziek thuis is met een voet blessure langs en zei dat ze even iets moest afgeven. Bleek dat ze de kantine versierd had met ballonnen en een lekker Subway broodje voor mij en alle collega’s had weggezet. Deze dame werkt als verzorgende en vraagt elke rotatie 1 dag vrij. Rotatie voor de meeste is 4 dagen werken en twee dagen vrij, omdat ze wat ouder is zijn vier dagen teveel en probeer ik natuurlijk om voor vervanging te zorgen zodat ze kan blijven werken. Dit is nog maar 1 personeelslid maar er zijn er velen die allemaal geweldig zijn.

Mijn laatste dag, 30 april heb ik iedereen verwend om te bedanken voor de fijne samenwerking. Gevraagd om wanneer ze tijd hadden langs de balie te komen en daar konden ze kiezen tussen verschillende dingen, badzout, lippenbalsem, zeep lotion, lip scrub, essential oil roller. Op deze manier kon ik iedereen persoonlijk bedanken. In plaats van op koeken te trakteren had ik een grote mand met fruit in de kantine gezet zodat iedereen kon pakken wat hij wilde.

Om 16:30 gedag gezegd zoals elke andere dag maar collega’s die ik op dat moment tegen kwam ook het beste gewenst voor de toekomst. Helaas heb ik ondanks mijn drie weken opzegtermijn geen opvolger kunnen inwerken omdat er nog geen opvolger was gevonden.

Door deze baan heb ik zoveel respect voor verzorgende en zusters gekregen dus hierbij hats off to you and I applaud you for all you do. Niet alle helden dragen een cape sommige dragen een verpleeguniform.

RBC

18 apr

Al een tijdje liep ik rond met de gedachten om van baan te veranderen. Dus op verschillende banen gesolliciteerd en in Maart bij drie bedrijven op gesprek geweest. Ik ben niet bijgelovig maar bij het derde gesprek klikten het voor mij gevoel wel.

Op 18 maart was de eerste uitnodiging voor een sollicitatie gesprek bij RBC of wel the Royal Bank of Canada bank en mijn voorkeur was per telefoon. Die dag moest ik werken en een telefonisch interview kon ik tijdens mijn pauze doen. Op dat moment de te verwachten bank vragen beantwoord en ik had ook wel wat vragen. Daarna wachten of ik voor een tweede gesprek mocht komen en dan zou de voorkeur wel uit gaan naar face to face. Op 29 maart persoonlijk gesprek bij het bank filiaal en de manager klonk aardig over de telefoon en ook deze keer was het ook weer een prettig gesprek. Op 31 maart had ik een voicemail om RBC te bellen en de manager vroeg of ik nog steeds geïnteresseerd was, natuurlijk ben ik dat en heb het aanbod dus geaccepteerd.

Toch wel even slikken want met een nieuwe baan moet je alles weer leren en ik ben nu helemaal bekend met al mijn administratieve taken bij het bejaardenhuis. Maar natuurlijk ben ik altijd in voor een uitdaging dus we gaan er voor. Op dat moment nog niks gezegd tegen de werkgever, eerst moeten mijn referenties gecheckt worden en een verklaring van goed gedrag van de RCMP opgevraagd worden. Op 11 april krijg ik de email dat ik mijn ontslag kan indienen want alles is ok. Per email mijn ontslag ingediend bij HR en cc naar mijn directe manager. Ik hoor jullie al denken dat is wel onpersoonlijk en ik ben me daar ook wel bewust van geweest. Er waren verschillende redenen waarom ik dit zo heb gedaan en één was de scherpe kantjes eraf halen voor ik op 12 april weer op het werk zou zijn. Het was op 12 april niet makkelijk om mijn collega’s te informeren want ik vind ze allemaal geweldig. Mijn baas had het niet zien aankomen maar verder werden er niet veel woorden aan vuil gemaakt. Natuurlijk heb ik hem gelijk verzekert dat ik de laatste drie weken mijn werk zal doen net als ik de laatste twee jaar heb gedaan. Op die dag ook het telefoontje gemist van HR om een exit interview te doen en dus hadden ze het per email gestuurd. Dezelfde avond het ingevulde exit interview per email weer naar HR verzonden. Het is natuurlijk wel ironie dat ik op de dag dat ik mijn ontslag nam mijn certificaat kreeg voor twee jaar werken bij de zaak. Wie had dat gedacht dat ik na 9 jaar in Canada weer bij een bank zou gaan werken, ik heb er zin in, de komende weken kunnen wat mij betreft niet snel genoeg gaan. Heb ook al mijn welkom email ontvangen en is onze rekening al verandert naar personeels voorwaarden.

Vancouver General Hospital

7 apr

Rob was al een tijdje aan het wachten op een telefoontje van het ziekenhuis in Vancouver om zijn niersteen te laten vergruizen. Toen we op 31 december wisten dat hij deze route zouden nemen dacht Rob dat het binnen twee weken zou gebeuren. Omdat hij op 4 Januari blood, ecg en andere dingen moest regelen. Na een paar maanden wachten heeft hij toch maar zelf actie ondernomen en een afspraak met de huisarts gemaakt. Zij heeft gelijk contact opgenomen met de uroloog in Vernon en toen ging het snel. De volgende dag belden Vernon dat ze Vancouver hadden gebeld en dezelfde dag belden Vancouver om afspraak te maken. De secretaresse bood ook haar excuses aan omdat ze Rob op de verkeerde non Emergency lijst hadden gezet was hij nog niet gebeld. Afijn 1 April was de datum en dat gaf ons gelukkig tijd om opvang voor de hond te regelen en het verblijf in Vancouver.

Gelukkig kennen we een lieve dame in Vancouver die we graag bezoeken en die het ook leuk vind dat we komen dus dat was zo geregeld. Deze keer niet ’s nachts vertrekken maar lekker bij daglicht rijden. Op 31 maart vroeg in de ochtend weg, onderweg de hond weggebracht en daarna richting Vancouver. Het was zo mooi onderweg en ook nog eens goed weer en dan is een trip van 6 uur genieten.

Woensdag na aankomst niet veel gedaan, lekker bijgekletst en dat was het wel. Rob moest ook een laxeermiddel nemen om 17:00 en dan wil je niet ver van een toilet zijn :).Op Donderdag ben ik ’s morgens even met Greti een paar badkamer winkels gaan bezoeken omdat ik nog een kastje met wastafel nodig had voor de badkamer. De winkels in Vancouver zijn zeker anders dan in Williams Lake ( cowboy country), een goudkleurig bad gezien, open artistieke kraan en toiletbril die automatisch opent wanneer je in de buurt komt. Geloof het of niet maar voor mij was dit een leuk uitje tijdens deze Corona tijd. Daarna naar huis om Rob op te halen en weg te brengen. Hij moest zich om 13:00 melden. Gelukkig wist onze vriendin waar het was en ook waar we konden parkeren. Ingreep is meegevallen en Rob was om 15:45 klaar. Nu wachten tot het gruis eruit komt. Jammer genoeg hebben ze niet gelijk de stent verwijderd. Uroloog zei dat hij hem niet had geplaatst en dus niet ging verwijderen, ik zeg lulkoek maar ja . Voordat we naar huis reden even koffie en wat te eten gekocht in het ziekenhuis want Rob had 24 uur niks gegeten. Daarna naar huis en genieten van de vogels in de tuin en verder rustig aan doen. Vrijdag ochtend home depot bezocht en daar het badkamerkastje gekocht want ik kon niks vinden bij de badkamerzaken. Zaterdag naar Hudson Bay voor wat nette werk kleding en tot mijn verbazing bijna geen auto’s in parkeergarage en in de winkel geen kip te bekennen. Om Rob toch ook nog iets leuks te laten doen zijn we voor hem naar een gereedschap winkel gereden en heeft hij, hoe kan het ook anders ook gereedschap gekocht. Ik ben ’s middags met Greti naar een hal gereden waar ze haar COVID vaccin kreeg. Ik heb in de auto op haar gewacht en heb nog nooit zo’n drukte gezien. Zondag morgen na het ontbijt weer naar huis. Ook op zondag schitterend weer en super genoten van de rit. Alleen jammer dat je van lente weer naar winter gaat. In Vancouver waren de tulpen in bloei en al de roze bloesem in bloei wat heel bijzonder is om zo veel straten gevuld met roze bomen te zien. alle goede dingen komen in drie dus nu wachten op Vernon om stent te verwijderen en dan maar hopen dat de stenen er de komende dagen/ weken eruit komen.

Huisarrest

25 jan

Sinds Maart 2020 zijn we al gewend aan allerlei regels en beperkingen. Het gaat mij nu niet om een statement te maken maar meer om te beschrijven hoe het voelt door al de maatregelen die worden opgelegd. Natuurlijk heeft iedereen een verhaal en het mijne is zeker niet schokkend maar ik wil het toch vertellen en vooral ook opschrijven voor het moment dat we terug kijken en denken is dit echt gebeurd.

Vanaf het begin moesten we in het bejaardenhuis meer schoonmaken en dan bedoel ik niet het werk wat normaal de schoonmaaksters doen maar extra dingen. Ik zit aan de receptie in de ontvangsthal en daarom twee keer per dag ( en nog steeds) de oppervlakken die vaak aangeraakt worden ( deurklinken, lift knoppen, handrails, stoelen, bureau, telefoon etc) met hydroperoxide schoonmaken. Iedereen heeft een deel van het gebouw onder zijn hoede op de afdeling waar hij werkt. Om zeker te weten dat het niet vergeten word zijn er excel lijsten die iedere dag afgevinkt moeten woeden. Gelukkig zijn sinds kort dames aangenomen om voor mij dat extra werk te doen en ook om bezoekers te screenen en bezoeken te begeleiden.

Normaal gesproken waren onze deuren open voor iedereen en je stapten zo binnen. Dat is natuurlijk ook gelijk verandert toen dit begon want we willen zoveel mogelijk mensen buiten houden en daarom is de deur gesloten en moet iedereen aanbellen voordat je binnen gelaten word. Alle leveringen worden bij de deur gedropt en de receptie mag ze daarna verder afleveren waar ze horen. Natuurlijk pas na dat de pakketen zijn afgedaan met lysol doekjes.

Mocht je toch binnen moeten zijn zoals loodgieters, elektriciens etc dan worden ze eerst gescreend door een lijst met vragen te beantwoorden en ook de temperatuur word gemeten. Boven 37.4 kom je niet binnen, vraag me niet waarom want ik denk dat koorts temperatuur toch wel hoger ligt. Dan schoencovers aan, ziekenhuisjurk ( geen idee of het zo heet maar zijn die mooie schorten waar de sluiting aan de achterkant zit) en een veiligheidsbril.

Personeel moet zich eerst screenen aan de balie voor dat ze verder kunnen lopen naar omkleedlokaal. Iedereen moet schone kleren meebrengen en zich omkleden voor je naar werkplek gaat, ook buitenschoenen mag je niet aan dus ik heb destijds nieuwe gympen gekocht die nog nooit buiten gedragen waren. Geloof me dat ik normaal gesproken geen gympen naar het werk draag maar moet toegeven ze zitten wel lekker. Belangrijk en te niet vergeten zodra je binnen komt eerst handen wassen of desinfecteren, masker en bril op zetten. Mocht je op formulier 1 ja hebben dan gelijk naar management en negen van de tien mag je gelijk naar huis en een test boeken.

Ik had vorig jaar april een sniffle, loopneus en mocht gelijk naar huis en moest test laten doen. Test viel reuze mee ondanks alle verhalen over hoe diep ze in je neus gaan. Rob kon de volgende dag ook naar huis want hij had een ja had op de vraag is er iemand uit het gezin die getest is een ja was. We waren allebei negatief maar moesten toch verplicht tien dagen thuis zijn, zonder betaling want we hebben maar twee ziektedagen per jaar. Er was van de overheid wel iets opgezet om betaald te krijgen waar je gebruik van kon maken maar ik had al teveel gehoord van collega’s over hoe dat in zijn werk ging dus maar niet gedaan. Keuze die wij hebben gemaakt en daarom wil ik daar ook niet teveel woorden aan vuil maken. Achteraf denk ik dat het goed was dat we thuis waren, beiden ontzettend moe maar verder geen klachten. Wij hebben ons nog nooit zo gevoeld ook niet tijdens een verkoudheid of griep, vragen ons ook af wat was dit.

Ik had graag bij mijn moeder haar 80e verjaardag geweest maar deze vlucht April 2020 werd door KLM geannuleerd en ook de vlucht in September 2020. Nog geen nieuwe boeking gemaakt omdat hier in Canada al is aangegeven dat reizen niet zullen gebeuren tot zeker de zomer en ik denk dat het wel zal duren totdat iedereen gevaccineerd is.

Vaccinatie procedure hierbij het plan voor BC. Ik heb mijn 1e vaccinatie gehad op 5 Januari en die was omringd met niet vertellen aan anderen, Rob heeft zijn prik gehad gelijk met de bewoners op 20 Januari. Nu is er meer openheid over vaccinaties maar toen voor ons de eerste datum 30 December bekend werd gemaakt zeker niet. Ik heb wel getwijfeld wel of niet maar ik denk dat we in de toekomst niet kunnen reizen zonder aan te tonen dat we inenting gehad hebben en ik wil graag naar NL zodra het kan en mag.

Sinds het begin van dit Covid19 verhaal gaan we ook minder naar winkels en bestellen veel online. Amazon prime is onze beste vriend, misschien moet ik zeggen mijn ipv onze. Ondanks dat restaurants open zijn halen we eten op. Alle winkels hebben desinfecterend gel bij voordeur en masker op is verplicht. Ik weet nog dat ik vroeger dacht al die Chinezen met masker op waarom en nu hebben we allemaal een masker op.

We zijn 1 keer op bezoek geweest bij Nick en hebben 1 oudere dame die we soms zien. Wat zal ik gelukkig zijn als we weer kunnen reizen naar het buitenland of andere provincie, bezoek mogen hebben en op bezoek mogen gaan. Merk nu ook dat ik sociale contacten en feestjes mis en ook het feit dat je niet naar een concert of film mag. Ik realiseer me wel degelijk dat voor sommige mensen het erg moeilijk is wanneer je een familielid geen mooi afscheid kan geven of dat je geen groot huwelijksfeest kan hebben.

Wij hebben geluk want hier waren bijna geen gevallen tot Januari 2021 maar nu gaat het aantal rap omhoog, teveel mensen waren de beperkingen zat en hebben kerst met familie en vrienden gevierd.

NL Rob zijn moeder (93 en woont in een bejaardenhuis) is ook besmet maar ze maakt het goed en zegt steeds als Rob belt dat ze huisarrest heeft. Hier lezen wij ook de krant en wat er sinds de avondklok in NL is gestart op 23 Januari is gebeurd noem ik niet demonstreren maar molesteren.

Wij hopen dat alles weer snel normaal zal zijn maar ben bang dat het nog even gaat duren. Hopelijk keert de rust snel weer terug in NL. Voor iedereen die wij kennen waar je ook bent Spanje, België, Duitsland, Australië, Canada of Nederland: be kind, be calm and be safe.